Soms haal ik een tas uit de kast die ik maanden niet heb gedragen. Ik doe ze open, steek mijn spullen erin en weet weer waarom ik ze ooit zo graag wilde. Het voelt een beetje als iets nieuws, alleen had ik het al.
Even toegeven, ik heb jarenlang veel geshopt. Ik hield van het zoeken en van het plezier om iets voor het eerst te dragen. Dat heb ik nog altijd. Maar ik merk dat ik intussen anders kies. Ik koop minder en denk vaker na over wat ik over een paar jaar nog graag zal dragen.
Ik merk bij anderen dat ze ook anders willen kopen, al is dat in de praktijk soms lastig. Je wordt elke dag gebombardeerd met acties en de mode verandert voortdurend. En dan zie je een tweedehands tas die je prachtig vindt, maar op de foto’s kun je niet goed zien hoe het leer eraan toe is. Of je hebt thuis een tas die je graag weer zou dragen, maar de rits hapert en je weet niet of die nog te herstellen valt.
Bij mijn eigen tassen merk ik soms pas na een tijd welke ik écht graag blijf dragen.
Tijdloos hoeft niet zwart of camel te zijn, het kan evengoed rood zijn.
Onlangs haalde ik mijn allereerste Delvaux weer uit de kast. Een rode Brillant, zes jaar geleden gekocht en nu de ster van mijn lanceringscampagne. Ik draag haar af en toe. Laatst kreeg ik er weer een complimentje over en wist ik meteen waarom ik destijds voor haar viel. Eigenlijk zonde om ze zo lang in de kast te laten liggen. Dat ik ze zes jaar later nog altijd graag draag, heeft ook te maken met hoe goed ze gemaakt is.
Voor mij begint kwaliteit bij het leer, de stiksels en de afwerking. Na jaren dragen telt ook wat je nog kunt herstellen. Een tas die je weer met plezier gebruikt, hoef je minder snel te vervangen. Daar zit voor mij de ecologische kant van het verhaal. En ik vind het een mooie gedachte dat mijn dochter Mila die rode Brillant op een dag misschien zelf met trots zou willen dragen.
Daarom heb ik Maison Camilà opgericht. Ik selecteer preloved designertassen en accessoires en laat per stuk zien in welke staat het verkeert, ook van dichtbij. In het atelier verzorg en herstel ik tassen die je graag weer zou dragen.
In dit Journal vertel ik welke tassen ik uitkies en welke ik laat liggen, ook als ik ze zelf prachtig vind. Ik schrijf over wat er in het atelier reilt en zeilt, waar ik me op verkijk en welke gebruikssporen ik liever laat zitten.
Ik val nog altijd voor een mooie tas. Alleen wil ik ze de honderdste keer nog even graag vastpakken als de eerste.
Veel leesplezier,